Mieszkam we Wnorach Wiechach. Pracuję na gospodarstwie rolnym, zajmuję się domem. W wolnych chwilach, w ciszy wieczoru tworzę wiersze. Tematyką jest otaczający mnie świat, przeżycia ;powstają też utwory okolicznościowe, na różne okazje. Niektóre były drukowane w gazetach, jako moja promocja. Uczęszczałam też na warsztaty poetyckie organizowane w Miejskim Ośrodku Kultury w Wysokiem Mazowieckiem. Uwieńczeniem tych zajęć był tomik poezji - Zbiór wierszy i twórczości ludowej. Natchnieniem są dla mnie: piękno przyrody, głęboka cisza wieczoru i wszechobecność Boga. Serdecznie zapraszam do czytania mojej lektury.

 

    

                             Podlasie

 Na wschodzie Polski w wielkich przemian czasie

Powstała kraina, co zwie się Podlasie.

Nad górną  Biebrzą, Narwią i Bugiem

Chłopi granicę znaczyli pługiem.

To ziemia cenna, w dobra bogata

Stąd zdrowa żywność płynie dla świata.

Tu czyste wody, powietrze czyste

Lasy zielone, łąki ojczyste.

Nie ma tu fabryk i nie ma hut,

Tylko śpiew ptasi płynie jak z nut.

Ptaki, zwierzęta tu domy mają,

W puszczach i parkach bezpiecznie mieszkają.

A nasza gmina w środku Podlasia,

Gościnna, miła, wszystkich zaprasza

W Kuleszach mieści się także szkoła-

Ona co rano tu młodzież woła.

I kształci umysły, i wiedzę szerzy

Pośród licznego grona młodzieży,

Aby uczniowie tu wyuczeni

Poszli w świat dalej, wiedzy spragnieni

I pamiętali to w każdym czasie,

Że ich korzenie- tu gdzie Podlasie.

 

                                       Pocieszenie

                                       

                         Nie płacz, Polsko osierocona,

                        Jan Paweł II nie pragnął tego,

                               Lecz weź krzyż smutku na swe ramiona

                         I módl się, módl się za niego.

                                        Ojca Świętego już nie ma z nami.

                                        On ma już lepsze mieszkanie w niebie,

                                        I tam się wstawia wraz z Aniołami

                                        Polsko, Ojczyzno, za Ciebie.

                          On będzie Polsce wypraszał

                          Łaski u Stwórcy Wszechświata,

                          I On będzie sprawy wygłaszał

                          Niech jedność serca nam zbrata.

                                         Więc Polsko, Ojczyzno moja

                                          Miej Ojca Świętego w pamięci

                                          I wiedz, że w Bogu ostoja

                                          I w niebie, gdzie wszyscy święci.

                    

            Polskie niebo 

Lazurowe niebo, śmietankowe chmury,

Chciałabym na skrzydłach unieść się do góry.

I lecieć tak sobie w niebieskie przestworza

Poprzez Polskę całą od gór aż do morza.

 

Szybować pod niebem i zwiedzać obłoki,

Płynąć poprzez chmury, poprzez świat szeroki.

I w pełnym zachwycie, w pełnym uniesieniu

Cześć i chwałę oddać Bogu Jedynemu.

 

Chwałę i cześć oddać za świata stworzenie,

Za każde najmniejsze, drobniutkie istnienie,

Za każdy szczegół tej Doskonałości,

A wszystko to z bożej do ludzi miłości.